Winterzon | Fietsen op Fuerteventura

Fietsvakantie Canarische Eilanden • Micaela Romani & Daniël Coutinho

Vanuit Playitas volgen we het rode fietspad, we steken de weg over, Gran Tarahal laten we links liggen – daar komen we later terug voor een ijsje en een duik in de zee. Binnen 10 minuten staan we aan de voet van het eerste klimmetje. De wind waait een zachte bries, precies genoeg om je koel te houden onder de winterzon.

Het is half november en zeer aangenaam op Fuerteventura. We fietsen een ronde naar Betancuria, een bergdorp midden op het eiland. Onderweg passeren we kleine dorpjes, kaasboerderijen, ‘aloë vera workshops’ en grote stukken vulkanische grond, braakliggend terrein met veelal wilde geiten.

Fuerteventura is een van de Canarische Eilanden en ligt voor de kust van Marokko. In 4 uurtjes vlieg je er naar toe en met een huurauto zijn we binnen een uurtje in Playitas – een klein dorpje aan de westkust. De toeristen met wie we het vliegtuig deelden rijden naar het noorden, om te zonnen op de perfect witte stranden. Voor ons is een zwart strand veel bijzonderder en dus vertoeven we een week in het idyllische kustplaatsje Playitas. Pal naast het dorp ligt een groot sport resort waar veelal Scandinaviërs trainen voor een Iron Man. Wij doen het rustig aan en genieten van de natuur en Spaanse cultuur.

De omgeving is prachtig, het klimaat perfect om te fietsen. En dat is dan ook wat op de planning staat de komende dagen.

Fietskleding, helm en fietsschoenen maakten onderdeel uit van de inhoud van onze koffer. Onze fietsen hebben we vooraf online geboekt en konden we bij het Giant Service Center ophalen. Prima racefiets om het even op uit houden, al fietst mijn eigen fiets lekkerder omdat deze perfect op maat is. Ga je een week of langer en ligt de focus op fietsen, dan is het zeker de moeite waard om je eigen fiets mee te nemen in een vliegkoffer.

Fietseiland

Dat Fuerte een fietseiland is merk je op wegen waar geen fietspaden zijn. Hier rijdt je op de witte belijning op 80 km-wegen en halen auto’s je met een grote boog en ingehouden tempo in. Je mag als automobilist een fietser passeren maar er moet wel 1,5 meter tussen de auto en de fietser zitten. Wie zich hier niet aan houdt kan een dikke boete krijgen. En dat geeft best een veilig gevoel.

Ook de route naar El Cotillo aan de noordoostkust is adembenemend mooi. Vanaf de bergen midden op het eiland kun je nagenoeg overal om je heen de zee zien liggen. Een gevoel van vrijheid en geluk komt in me naar boven. Wat is het mooi hier! Na een korte pauze en een tiental foto’s fietsen we verder. De vuurtoren is de finish en de pan paella ruik je op een afstandje. Een warme maaltijd na een fietsrit is meer dan welkom, de wijn kunnen we niet afslaan. De Spanjaarden zijn beleeft en vriendelijk en ondanks dat we beiden de taal niet goed spreken, voelen we ons hier prima thuis. Stiekem is een weekje op dit eiland veel te kort! •

Micaela